Wieś Brzeźnica Bychawska położona w dorzeczu rzek Tyśmienicy i Piskornicy należała w odległych czasach do parafii Czemierniki. W roku 1442 została odłączona przez biskupa Zbigniewa Oleśnickiego i wcielona do nowo erygowanej parafii Ostrów Podlaski (obecnie Lubelski). Miejscowość ta - własność szlachecka, rozwijała się ze względu na korzystne położenie (w pobliżu traktu litewskiego). W XVIII w. właścicielem dóbr okolicznych został Mikołaj Skrzynecki - pułkownik wojsk królewskich, skarbnik trembowelski (fundator kościoła w Ostrowie Lubelskim i klasztoru w Lubartowie). Wnuczka Mikołaja - Marianna ze Skrzynieckich Grabowska, aktem urzędowym z dnia 21 X 1786 r. zapisała mężowi swemu Franciszkowi Grabowskiemu, dożywocie na całym swym majątku pod warunkiem wystawienia kościoła i opłacania utrzymania księdza, po 800 zł rocznie. Będąc posłusznym zapisowi Franciszek Grabowski rozpoczął w 1805 r. budowę kościoła w Brzeźnicy Bychawskiej. Niestety, budowa świątyni została przerwana na wysokości okien i w takiej postaci mury niszczały przez cały wiek XIX, bowiem kolejni właściciele nie posiadali dostatecznych środków finansowych na dokończenie dzieła.W połowie XIX w. pojawiły się próby rozbiórki niszczejących murów (według władz carskich zagrażały bezpieczeństwu otoczenia). Prace te zostały prawdopodobnie (jak głosi tradycja) śmiertelnym wypadkiem jednej osoby. Do dokończenia budowy kościoła w oparciu o istniejące mury przystąpiono w 1905r., dzięki ofiarności ludności. Szczególme zasługi przypisać należy właścicielowi majątku w Berejowie - Mikołajowi Ginezowi , który był Prezesem Komitetu Budowy Kościoła. Ze strony władz kościelnych budowę nadzorował ksiądz Edward Pianko - wikary z parafii Ostrów Lubelski. W dniu 14 lutego 1907 roku Kościół został oddany do użytku. Wspólnota parafialna podkreśla tę datę przez coroczny odpust ku czci św. Walentego, którego figura znajduje się obok patronki Parafii - Królowej Anielskiej w głównym ołtarzu.
Parafia w Brzeźnicy Bychawskiej erygowana została dekretem biskupa podlaskiego - Henryka Preździeckiego w dniu 10 VIII 1919 r., pod wezwaniem Królowej Aniołów. Pierwszym jej proboszczem został Franciszek Sejdziński. W skład parafii weszły wsie: Berejów, kolonia Berejów, Zabiele, Brzeźnica Bychawska i kolonia Brzeźnica Bychawska. Członkami pierwszej Rady Parafialnej, zwanej Dozorem Kościelnym, zostali: Józef Osiej, Paweł Sidor, Antoni Sysiak, Michał Matyjaszczyk, Jan Kot i Kazimierz Dobosz.Do 1925 r. parafia wchodziła w skład diecezji podlaskiej. Na mocy bulli Vixdum Poloniae unitas z 28 X 1925 r. została włączona do diecezji lubelskiej i dekanatu lubartowskiego. Kościół konsekrował 21 IX 1930r. - biskup lubelski Marian Fulman.
Budynek świątyni jest jednonawowy z trzema ołtarzami; styl historyczny - ehlektyzm.- Ołtarz główny - murowany z figurą Matki Bożej Anielskiej z 1912 roku - głównej Partonki Parafii, figurą św. Walentego, św. Józefa i figurą Boga Ojca w zwieńczeniu ołtarza;- Ołtarz boczny prawy - poświęcony św. Franciszkowi (charakter barokowy), wystrój rzeźbiarski z I połowy XVIII w.- całość wykonana w I poł. XX wieku. W retabulum znajduje się obraz św. Franciszka z I połowy XX w. autora Franciszka Jendrzejczyka;- Ołtarz boczny lewy - poświęcony Matce Bożej Częstochowskiej wykonany w II połowie XX w. z racji 1000-lecia chrztu polski.Na chórze znajdują się 8-głosowe organy z 1913 r.Na uwagę zasługuje także dzwonnica z 1913 r. która jako brama razem z murem otacza cmentarz przykościelny i trzy dzwony wykonane w II połowy XX w. gdyż wcześniej wykonane i zamontowane do parafii "nie wróciły".Nowe trzy dzwony zostały wykonane i poświęcone na cześć:-Dzwon "Jan" - wykonany w 1952 r. w Wągrowie w odlewni Henryka Wojtkowskiego, poświęcony pamięci proboszcza tej parafii - księdza Jana Szczepańskiego, biestialsko zamordowanego w sierpniu 1948 r. z polecenia lubartowskiego UB. Na dzwonie zapisane są słowa: "Jak wzniosłe i pogłębiające wiarę Chrystusową były nauki księdza Jana, niech tak potężny i przyciągający będzie głos Twój »Janie«";-Dzwon drugi "Maria"- pamiątka 1000-lecia chrztu polski;-dzwon trzeci "Józef"- pamiątka zakończenia Soboru Watykańskiego II (oba dzwony wykonane w odlewni we Wrocławiu w 1965 r.).
W odległości ok. 200 metrów od Kościoła znajduje się cmentarz parafialny założony już w 1907 r., a poświęcony w 1931 r., na ziemi podarowanej przez Grzegorza Gregułę z Brzeźnicy Bychawskiej.W roku 2000 (2-tysiąclecie Chrześcijaństwa) na głównej ścianie frontu Kościoła, we wnękach znajdujących się od czasu powstania świątyni, zostały ustawione rzeźby dwóch Wielkich Polaków (wykonane w pracowni rzeźby Matwij w Jarosławiu):-figura prymasa "Tysiąclecia" kardynała Stefana Wyszyńskiego, z jego zawołaniem biskupim "Soli Deo" (Samemu Bogu);-figura Ojca Świętego Jana Pawła II, ze słowami herbu papieskiego "Totus Tuus" (Cały Twój).Powyższe słowa są jakby słupami milowymi dla całej Wspólnoty Parafialnej i następnych pokoleń, które będą żyły na tej ziemi. Przyczynią się do szerzenia kultu i pobożności Maryjnej - patronki Parafii, czego wyrazem jest udział kilku tysięcy pielgrzymów w dorocznym odpuście ku czci Królowej Anielskiej (Niedziela najbliższa 2 VIII).W ostatnich latach u progu trzeciego tysiąclecia, zostały wykonane prace przy odnowieniu świątyni wewnątrz. Pracom konserwatorskim zostały poddane: figura Chrystusa na krzyżu, ołtarz główny, ołtarze boczne, ołtarz posoborowy, ambona i chrzcielnica.Z racji nawiedzenia parafii w maju 2005 roku (w roku 200-lecia Archidiecezji), przez obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, zostały wykonane dwa witraże (firma Vicon z Gdyni) przedstawiające rodziców Patronki Parafii (św. Anna i św. Joachim) umieszczone w oknach po lewej i prawej stronie figury Królowej Anielskiej.
Niech wiara i pobożność naszych Pradziadów i Ojców, z których zrodziła się myśl budowy Kościoła w Brzeźnicy Bychawskiej, dzięki tej świątyni, będzie przekazywana w następne tysiąclecie nowym pokoleniom.